Alhoewel het leven hier sowieso onvoorspelbaar is, heb je soms van die weken waarin je heen en weer geslingerd wordt tussen hoogte- en dieptepunten. Zo’n turbulente week hebben we achter de rug.

Afgelopen maandag werden we opgeschrikt door het bericht dat onze achterbuurman zichzelf om het leven had gebracht. 45 jaar. Een vrouw en twee studerende kinderen achterlatend. Zo triest dat iemand op deze manier, zonder mensen om zich heen en zonder God overlijdt. Wat ging er eigenlijk in zijn hoofd om?
Opvallend vinden we hoe de buren elkaar steunen en zijn schoonmoeder in de tempel continue werd vergezeld door een tiental familieleden en buren. Er zijn, staat hoog in het vaandel.
Opvallend vinden we ook het enorme bijgeloof. De buurman kon niet opgebaard thuis liggen, omdat men bang was dat zijn geest terug zou keren naar het huis. Het hele huis is schoongemaakt en meubels verhuisd, zodat het niet zijn huis lijkt, ook om zijn geest om de tuin te leiden. En over de tuin gesproken: alle bomen in de tuin zijn omgehakt, zodat zijn geest niet de rust kan komen verstoren. Morgenochtend (zondag) komen er monniken thuis om te chanten, zodat het huis beschermd wordt tegen de geest van de buurman.
Of wij ook bang zijn voor geesten, wordt ons regelmatig gevraagd. Nee, want God is een goede God en staat boven de geesten van deze wereld (verkorte versie). Dat Thaise mensen veel glimlachen en hun emoties kunnen bedwingen is over het algemeen waar, maar na deze trieste gebeurtenis en de crematie valt het ons op dat verdriet, angst en vertwijfeling wel zichtbaar was en is.

Het hoogtepunt afgelopen week begon met eenzelfde soort dieptepunt. Sang, een metaalbewerker, repareerde ons hek vijf maanden geleden en klampte zich vast aan zijn laatste strohalm: God. Toch pleegde ook hij drie dagen na zijn eerste kennismaking met God ook zelfmoord. Deze poging mislukte en de tijd dat hij in het ziekenhuis lag, ontmoette hij God. Sijmen bezocht hem in het ziekenhuis en na het bidden, had Sang altijd het idee dat er iemand bij hem was. De afgelopen periode leek zijn interesse een beetje weg. Afgelopen week had hij tijd heeft hij twee dvd’s gekeken over het leven van de Here Jezus en chronologisch bijbelonderwijs. Hij kon niet meer om God heen en zag God in verschillende praktische zaken van zijn dagelijkse leven en gaf aan graag gedoopt te worden. Prijs de Heer!

Op het Isaanse platteland wonen veel rijstboeren. Naast de gewone rijst wordt op het Isaanse platteland ook kleefrijst verbouwd en meestal drie keer per dag gegeten. Kleefrijst wordt op een ongewone manier gestoomd.

De schoongewassen kleefrijst (een korrel, die er bijna net zo uitziet als een gewone rijstkorrel) gaat in een rieten mand. Deze rieten mand wordt op de pan gezet, waarin kokend water zit. De stoom van dit water zorgt ervoor dat de rijst gaart en daardoor aan elkaar plakt. Na zo’n 20 minuten is de kleefrijst helemaal aan elkaar geplakt en een grote homp geworden. Tijdens de maaltijd wordt de kleefrijst geserveerd in een rietenrijstmand of op een bord. Iedereen zit op een mat op de grond met het eten op verschillende borden verdeeld (geen pannen op tafel dus!!!). Als er veel mensen zijn, wordt de rijst verdeeld in verschillende hompen op verschillende borden, zodat iedereen mee kan eten.

De afgelopen 2 weken hebben we Read the rest of this entry »

‘Gelukkig nieuwjaar!’ hebben we de afgelopen drie dagen voorbij horen komen. Drie dagen nat. Helemaal toen Daniel doorkreeg dat hij ook gewoon in de tuin met z’n vriendje Ooi ‘Songkraan’ (zoals het festival heet) kon spelen. Op dag twee stond hij ’s morgens om half 8 bij de kraan klaar om de teil te vullen:  ‘mama, jij doet toch ook mee?’

Tijdens het Thaise nieuwjaar wordt traditiegetrouw respect betoond aan ouderen en Boeddhabeelden. Dit gebeurd door het besprenkelen van water. Het volksfeest zelf is één groot waterfestijn: natgooien
en nat gegooid worden, zonder te mopperen. Met m’n eerste natte pak dacht ik ‘oh nee, toch, lekker handig’. Maar daarna kreeg ik gelukkig ook de geest te pakken.

Met buurtkinderen samen op de hoek van de straat langsrijdende auto’s en brommers natgooien. Met de hele familie het dorp in om op de ‘dorpsstraat’ bij een bekende mee te gooien. Ondertussen zelf heel nat worden door langsrijdende auto’s, waar mensen in de laadbak met water (of ijswater) net zo hard teruggooien. En tussendoor een watergevecht in de tuin…wat eigenlijk het veiligst is, want daar is geen alcohol en rijdend verkeer.

Vandaag vierden we Songkraan tijdens de zondagse bijeenkomst. Een aantal oudere vrouwen uit de buurt kwam ook. Onze buurvrouw vroeg of ze haar moeder mee mocht brengen. Vanmorgen haalde de buurvrouw haar moeder op en ging vervolgens nog meer oma’s uitnodigen om mee te komen! Onder de christenen die wij kennen, zijn nog geen ‘ouderen’, dus het was heel mooi dat zij kwamen en we met hen God konden danken voor hun leven en hen respect konden geven. Ook goed voor de oma’s om te zien waar hun kleinkinderen op zondag naartoe gaan.

Nu zit ik weer droog achter de computer, maar de kans is groot dat we morgen de vraag krijgen ‘zullen we Songkraan spelen’?

Vorig jaar stond Pasen voor ons gevoel opeens op de stoep. Paaseieren, hazen en goeddoordachte 40-dagenkalenders hadden onze aandacht niet getrokken. Deels omdat er daarvan een gebrek is in Thailand, deels door ons gebrek aan aandacht voor de tijd. Dit jaar zou ons dat niet gebeuren: vanaf Kerst stonden wij al te popelen om Pasen te vieren.

De afgelopen zondagen voor Pasen hebben we enkele bekende verhalen met elkaar bestudeerd, zoals de intocht in Jeruzalem. Zo leefden we met elkaar iets meer naar Pasen toe. Op Goede Vrijdag wilden we graag een pesach-maaltijd houden met degenen die op zondag naar de kerk komen.

Het leek ons interessant om de link door te trekken van het feest waar de Here Jezus aan deel nam, vlak voor Zijn dood. Tegelijkertijd konden we verschillende aspecten uit de redding uit Egypte doortrekken naar het reddingswerk van de Here Jezus.
Ingewikkeld?

Een broer en zus uit ons dorp kwamen. Sinds een paar weken doet Sijmen samen met hen bijbelstudie en komt zij op zondag naar de bijeenkomsten. Wij vroegen ons ook wel even af of dit wel zo geschikt was. Aan de hand van een fragment uit de film ‘The Prince of Egypt’ en het lezen van de kruisiging van de Here Jezus wilden we Goede Vrijdag herdenken. Bij het zien van de spullen die klaarstonden om de film te laten zien, waren ze daar wel voor in. Tot onze verbazing kenden ze het verhaal van de uittocht uit Egypte, door een andere film die ze weleens gezien hadden. Helemaal nieuw was dit niet. Het was mooi om daarna de link door te trekken naar de context waarin de Here Jezus leefde vlak voor Hij stierf en het reddende werk van Hem aan het kruis. Geen eenvoudige koek (of passender in deze context: matze), maar wel levensreddend.

Op Paaszondag waren we gelukkig weer met een grotere groep en konden we ons met elkaar verheugen in de opstanding.

We hopen dat Pasen voor onszelf en onze medechristenen een jaarlijks hoogtepunt is en wordt waarin we groeien in ontzag en dankbaarheid voor onze God en voor niet-gelovigen een moment waarin ze God, hun Redder leren kennen.

Op welke datum valt Pasen volgend jaar?      

Vorige week stond Baan Moentoen op het programm, een dorpje 2 km bij ons vandaan. Voorafgaand bezochten we het dorpshoofd om toestemming en hulp te vragen.

Toestemming om activiteiten te organiseren en hulp bij het selecteren van dorpsbewoners die in aanmerking kwamen voor een bril. Over een veelzijdig beroep gesproken; afgelopen week waren we af en toe ook nog eens opticien.

Drie dagen achter elkaar bezochten we Moentoen vanaf een uur of twee in de middag. We gebruikten de eerste paar uur om mensen uit te nodigen voor de kinderclub en het uitdelen van evangelisatie-literatuur. Vervolgens begaven we ons naar het dorpshuis, een weg met een dak erboven. Normaal gewoon toegankelijk voor auto’s, maar in het geval van een activiteit, moet iedereen gewoon even omrijden. Daar kwamen alle dagen een hele hups kinderen zingen, dansen, luisteren en knutselen. Vooral de eerste dag was druk bezocht door ouderen, op een gegeven moment hebben we toen maar besloten om de 60 opa’s, oma’s en andere aanverwanten mee te laten zingen met Isaanse liederen, heel gezellig.

Na de ‘kinder’club was het tijd voor het uitdelen van brillen. De mensen die zich hadden opgegeven bij het dorpshoofd kwamen één voor één bij de brillenbak waar we ons best deden de goede sterkte uit te kiezen. Heerlijk om zoveel mensen, die al een lange tijd niet meer konden lezen, met een grote glimlach te zien en het Thaise alfabet nog steeds onder controle blijken te hebben.

De komende weken zullen we hier nog zeker terug komen in de hoop mensen te vinden die niet alleen de bril interessant vonden.

Afgelopen week hebben na een lange periode weer een nieuwsbrief de deur uit gedaan.

Klik hier om hem te lezen.
Wil je voortaan de nieuwsbrief ontvangen in je mailbox schrijf je dan in op onze website.

Deze week zijn we weer begonnen met taalstudie met onze vaste taalhelper Jen. Lekker om zo weer met taal bezig te zijn en ons Thais verder te ontwikkelen. Daniel pikt ook steeds meer woorden op. Door weer met buren, dorpsgenoten en buurkinderen op te trekken, is het leven en werk in Thailand weer aardig gewend.

Afgelopen dinsdag zijn twee studenten van de bijbelschool de Wittenberg, Johannes en Jorien, bij ons aangekomen. Zij wonen zo’n vijf weken bij ons in het dorp om het werk van dichtbij te zien en mee te werken. Op de christelijke basisschool worden in de zomervakantie (dat is het nu) extra lessen gegeven met veel aandacht voor Engels. Hier zullen Jorien en Johannes drie vrijdagen aan de slag gaan. Daarnaast hopen we met hen en de christenen, in andere dorpen evangelisatieacties te houden. Kinderclub, uitleg van het christelijke geloof, brillen en literatuur uitdelen (een brillenproject vanuit OMF Isaan, waarbij we aan ouderen brillen (op juiste sterkte) kunnen uitdelen) staan dan op het programma. Nu zijn we dus vooral bezig met het voorbereidende werk voor deze activiteiten, naast het geven van bijbelstudie aan de christenen en twee geïnteresseerde mensen die we ontmoet hebben. Mooi werk!

Afgelopen zondag hadden we weer een bijeenkomst in de school. Tijdens onze afwezigheid waren twee van de zes trouw bijna elke zondag bij elkaar geweest. We waren erg benieuwd of de zes christenen in ons dorp zouden komen.

We hadden de afgelopen week iedereen weer gesproken, waaruit bleek dat wij voor sommigen nog wel de bindende factor zijn. Gelukkig is hun geloof in God niet verdwenen! Afgelopen zondag waren er vijf christenen en één nieuwe man, die we vlak voor ons verlof ontmoet hadden. Hij is geïnteresseerd gebleven en werd door één van de christenen af en toe opgezocht. Heel mooi om hem weer te ontmoeten.
Samen met buurtkinderen en de ouders van Toe, de lerares op de christelijke basisschool, een hele club dus.
We zien er naar uit om op zondag weer met elkaar God te loven en te prijzen en elkaar te op te bouwen in liefde voor God, liefde voor elkaar en liefde voor onze naasten.

Het was heerlijk om weer thuis te zijn bij familie, vrienden en gemeenteleden. Nu weer lekker om thuis te zijn in ons huis, met buren en bekenden en met onze Thaise broeders en zusters.

Vorige week vrijdag zijn we in Bangkok aangekomen en afgelopen maandag richting Manchakhirie gereden. De eerste praatjes weer gemaakt en de meeste contacten zijn weer als vanouds. We genieten van ons huis, het speelgoed, speelkameraadjes voor Dan en Ben en het zonnige weer. Onze Thaise taal is niet heel ver weg gezakt, maar Daniel babbelt nog Nederlands tegen zijn vriendjes. Het eerste woord dat hij weer oppikte, was ice-cream…

We hopen vanaf nu weer regelmatig op ons blog te schrijven over onze belevenissen.

Met presentaties hebben we veel van jullie afgelopen tijd over ons werk verteld. Een presentatie gemist of vind je het interessant om onze teamleden aan het werk te zien? Dan is hier een mooie kans!

Afgelopen juni heeft een filmploeg van Zendtijd voor de Kerken een weekend in Isaan doorgebracht om het zendingswerk in Isaan te filmen. Aankomende woensdagmiddag wordt de documen-taire uitgezonden en is daarna via uitzendinggemist.nl te zien.

Het persbericht meldt het volgende: In het Noord-Oosten van Thailand in de provincie Isaan werken Nederlandse zendelingen in een gebied met ruim 16 miljoen inwoners. De provincie is voor bijna 100 % Boeddhistisch, Marten Visser, David van der Lee, Jan van Eeken en Reinout van Heiningen en hun gezinnen wonen nu in dit gebied. We maken kennis met hun werk en de omgeving waarin zij werken. In Waeng Yai is al een kerk geplant en worden op zondag kerkdiensten gehouden, in andere plaatsen zijn o.a. vrouwengroepen die nieuwsgierig de Bijbel bestuderen.

Woensdag 8 februari op Nederland 2 om 14.50 uur.