We wonen dan wel in Thailand en mensen noemen ons zendeling, maar wat houdt dit nu eigenlijk in, waarmee worden onze dagen gevuld?
Het gevoel dat we kregen toen we in Thailand kwamen, is dat er tal van mogelijkheden zijn om je tijd in te vullen. Het gaat echter niet om het invullen van tijd maar om momenten te vinden waarbij je contacten kunt leggen met mensen, daarnaast momenten waarbij je mensen kunt leren over de Bijbel, en daarnaast momenten om christenen op te bouwen in hun geloofsgroei en gemeenteopbouw. Zo heb ben we allemaal verschillende doelen met verschillende activiteiten. Wij houden ons vooral bezig met het leggen van contacten, waardoor we hopen dat op den duur een gemeente groeit.

 
Waarom in Manchakhirie, een kleine stad in het Noord-oosten van Thailand?
Het OMF Isaanteam ‘dropt’ zendelingen niet zomaar in een willekeurig dorp. Het team werkt vanuit bestaande, christelijke contacten. Deze bruggen zorgen er vaak voor dat er al openingen zijn om het evangelie te vertellen of een begin te maken van de gemeente. 
In Manchakhirie is ons contact een christelijke basisschool. Vrij uniek in een Boeddhistisch land! Deze school heeft een christelijke eigenares en enkele christelijke leerkrachten. Door christelijke normen en waarden aan te houden en bijbelverhalen te vertellen, hoopt de eigenares een begin te leggen voor een christelijk leven bij de kinderen en ouders. Toen wij in Manchakhirie kwamen wonen, is een christelijke Thaise lerares, Toe, op deze school gaan werken om ons daarnaast met  het gemeente-werk te helpen. Wij geven één ochtend in de week Bijbelles aan de groepen 3 t/m 5.
 
 
Evangeliseren en chronologisch Bijbelonderwijs
Als er geïnteresseerde jongeren of volwassenen zijn, zoeken we deze mensen op om het evangelie uit te leggen. Dit gebeurt doorgaans met een chronologische Bijbelstudie, waarbij in tien lessen de grote lijnen van de Bijbel worden uitgelegd. Als de mensen door willen na tien lessen.
 
Kinderclub
 
Taalstudie
Dan natuurlijk ook nog de taal. Elke dag proberen we één uur zelfstudie te doen en één uur met een taalhelper. We kunnen niet samen studeren gezien we met verschillende boeken werken. We proberen elke 2 maanden een module af te ronden. Dit houdt in dat we om de twee maanden naar de stad Lopburi gaan voor een taalcheck, want daar is de taalschool van de OMF. Hier hebben we de eerste maanden full-time taalstudie gedaan.
 
We merken dat het in een land als Thailand niet handig is om alle uren vol te plannen. Het is een land van relaties, mensen hebben je tijd nodig. Geef je deze tijd niet, dan is een relatie ook niet mogelijk. Ieder moment van de dag kan iemand je tijd inpikken (zo zou een Nederlander dat kunnen noemen). Voor de Thai is het gewoon, voor ons intensief, we beginnen er langzaam aan te wennen.